herausgucken

از جایی به بیرون نگاه کردن، سرک کشیدن.

• Er guckte aus dem Fenster heraus, um zu sehen, was draußen passierte.او از پنجره بیرون را نگاه کرد تا ببیند چه اتفاقی در بیرون می‌افتد.
• Ein kleines Kind guckte neugierig aus der Tür heraus.یک کودک کوچک با کنجکاوی از در بیرون را نگاه می‌کرد.

(چیزی) از جایی بیرون زده باشد، قابل مشاهده باشد.

• Aus seiner Tasche guckte ein Stück Papier heraus.تکه‌ای کاغذ از کیفش بیرون زده بود.
• Die Spitze des Berges guckte aus den Wolken heraus.قله کوه از میان ابرها بیرون زده بود.