heraushören

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌhøːʁən/
Worttrennung: her·aus·hö·ren
فعل

تشخیص دادن (صدا در شلوغی)، پی بردن و استنباط کردن از لحن

Bedeutungen

1 etwas (Akkusativ) + aus + Dativ herausführen / heraushören

تشخیص دادن یک ساز/صدا از میان سایر صداها، یا فهمیدن مفهوم پنهان از لحن و کلام گوینده

  • Man konnte aus ihrer Stimme die Ironie deutlich heraushören.می‌شد از صدایش لحن کنایه‌آمیز را به خوبی استنباط کرد.
  • Der Experte konnte den Fehler am Motorengeräusch sofort heraushören.کارشناس توانست عیب را فوراً از صدای موتور تشخیص دهد.