herauskriechen

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌkriːçn̩/
Worttrennung: her·aus·krie·chen
فعل

به بیرون خزیدن (به سمت گوینده)

Bedeutungen

1 aus + Dativ

با خزیدن یا سینه خیز رفتن از مکانی خارج شدن

  • Die Schlange kroch langsam aus ihrem Versteck heraus.مار به آرامی از مخفیگاهش بیرون خزید.
  • Nach dem Unfall musste er mühsam aus dem Wrack herauskriechen.بعد از تصادف، او به سختی مجبور شد از لاشه بیرون بخزد.