herbeilassen

Aussprache: /ˈhɛɐ̯baɪ̯ˌlasən/

Wortzerlegung: her·bei·las·sen

فعل

تنزل دادن خود، منت گذاشتن (با sich)، اجازه نزدیکی دادن

Bedeutungen

1 sich + zu + Infinitiv

رسمی/کتابی: افتخار دادن یا منت گذاشتن برای انجام کاری که پایین‌تر از شأن تلقی می‌شود (انعکاسی)

Er ließ sich endlich herbei, uns eine Antwort zu geben.او بالاخره منت گذاشت (خود را پایین آورد) که به ما پاسخی بدهد.
Sie würde sich nie dazu herbeilassen, sich zu entschuldigen.او هرگز تن به این نمی‌دهد که عذرخواهی کند.

2 Akkusativ

قدیمی: به کسی یا حیوانی اجازه دادن به جایی نزدیک شود

Der Wächter ließ die Bittsteller nicht herbei.نگهبان به درخواست‌کنندگان اجازه نزدیک شدن نداد.
Man sollte die Kinder nicht zu nah an das Feuer herbeilassen.نباید اجازه داد کودکان خیلی به آتش نزدیک شوند.