herumbrüllen

Aussprache: /hɛˈʁʊmˌbʁʏlən/

Worttrennung: her·um·brül·len

فعل

با صدای بلند فریاد زدن، با صدای بلند ناسزا گفتن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

با صدای بلند و اغلب بی‌هدف یا به سمت افراد مختلف داد و فریاد کردن؛ عربده کشیدن؛ ناسزا گفتن با صدای بلند.

Der Chef brüllte seine Mitarbeiter wegen des Fehlers herum.رئیس به خاطر اشتباه به کارمندانش با صدای بلند فریاد کشید.
Warum brüllst du so herum? Sei doch ruhig!چرا اینقدر با صدای بلند فریاد می‌زنی؟ آرام باش!