hervortun

Aussprache: /hɛɐ̯ˈfoːɐ̯ˌtuːn/

Wortzerlegung: her·vor·tun

فعل

برجسته شدن، درخشیدن، خود را متمایز کردن

Bedeutungen

1 sich + durch / in + Dativ

در کاری یا زمینه‌ای عملکردی عالی نشان دادن و خود را از دیگران متمایز ساختن

Er hat sich im Sport besonders hervorgetan.او در ورزش به‌ویژه درخشیده است.
Sie tat sich durch ihre Hilfsbereitschaft hervor.او با کمک‌رسانی‌اش خود را متمایز ساخت.