standhalten

Aussprache: /ˈʃtantˌhaltn̩/

Worttrennung: stand·hal·ten

فعل

مقاومت کردن، تاب آوردن، دوام آوردن

Bedeutungen

1 Dativ (jemandem / einer Sache)

در برابر فشار، طوفان، انتقاد، بیماری یا حمله پایداری کردن و شکست نخوردن؛ مقاومت کردن.

Das alte Haus hielt dem Sturm stand.خانه قدیمی در برابر طوفان مقاومت کرد.
Sie konnte der Versuchung nicht standhalten.او نتوانست در برابر وسوسه مقاومت کند.

2 Dativ (jemandem / einer Sache)

در برابر چیزی (مانند یک رقیب یا ایده) پایداری کردن و شکست نخوردن.

Unser Team hielt dem Druck des Gegners stand.تیم ما در برابر فشار حریف پایداری کرد.
Er hielt seiner Meinung stand, obwohl alle dagegen waren.او بر عقیده خود پافشاری کرد، هرچند همه مخالف بودند.