hinhalten

Aussprache: /ˈhɪnˌhaltn̩/

Worttrennung: hin·hal·ten

فعل

دراز کردن، معطل کردن، سر دواندن

Bedeutungen

1 Akkusativ + Dativ (مفعول + به + مفعول)

چیزی را به سمت کسی دراز کردن یا گرفتن تا ببیند/بگیرد.

Er hielt ihr das Buch hin, damit sie es lesen konnte.او کتاب را به سمت او دراز کرد تا بتواند آن را بخواند.
Der Verkäufer hielt dem Kunden das Muster hin.فروشنده نمونه را به سمت مشتری گرفت.

2 Akkusativ + mit + Dativ (مفعول + با + مفعول)

کسی را با وعده‌های توخالی معطل کردن و سر دواندن.

Man hat mich mit leeren Versprechungen hingehalten.مرا با وعده‌های توخالی معطل کردند.
Sie versuchte, ihn mit Ausreden hinzuhalten.او سعی کرد او را با بهانه‌ها سر بدواند.