hochkriechen

با خزیدن یا حرکت آهسته و دشوار به سمت بالا حرکت کردن.

• Die Schnecke kroch langsam den Stamm hoch.حلزون آهسته از تنه درخت بالا خزید.
• Nach dem Sturz musste er mühsam den Hang hochkriechen.بعد از سقوط، او مجبور بود با زحمت از شیب بالا بخزد.