hochkriechen

Aussprache: /ˌhoːxˈkriːçn̩/
Wortzerlegung: hoch·krie·chen
فعل

بالا خزیدن

Beispiele

  • Auf den Knien also war er ''hochgekrochen'', hoch zur Tür; mit letzten Kräften hatte er sich aufgerichtet, die Klinke heruntergezogen und sich gegen die Tür gestemmt.پس او روی زانوهایش بالا خزید، تا در؛ با آخرین توانش خود را بلند کرد، دستگیره را پایین کشید و به در تکیه داد.

Bedeutungen

1 an + Dativ / auf + Akkusativ

با خزیدن یا حرکت آهسته و دشوار به سمت بالا حرکت کردن.

  • Die Schnecke kroch langsam den Stamm hoch.حلزون آهسته از تنه درخت بالا خزید.
  • Nach dem Sturz musste er mühsam den Hang hochkriechen.بعد از سقوط، او مجبور بود با زحمت از شیب بالا بخزد.