illokutionär

Aussprache: /ɪlokut͡sioˈnɛːɐ̯/
Worttrennung: il·lo·ku·ti·o·när
صفت

ایللوکوسیونار، کنش‌برران، دارای جهت‌گیری ارتباطی (در زبان‌شناسی)

Bedeutungen

1

در زبان‌شناسی، به بخشی از معنای یک جمله یا گفتار اشاره دارد که مربوط به قصد گوینده برای انجام یک عمل (مانند قول دادن، درخواست کردن، هشدار دادن) از طریق گفتار است.

  • Die illokutionäre Kraft einer Aussage kann je nach Kontext variieren.قدرت کنش‌برران یک گزاره می‌تواند بسته به زمینه متفاوت باشد.
  • Die Analyse konzentrierte sich auf die illokutionären Aspekte der Kommunikation.این تحلیل بر جنبه‌های کنش‌برران ارتباط تمرکز داشت.
  • Ein Befehl ist ein Beispiel für eine illokutionäre Handlung.یک دستور نمونه‌ای از یک عمل کنش‌برران است.