herumirren

Aussprache: /hɛˈʁʊmˌɪʁən/
Worttrennung: her·u·m·ir·ren
فعل

سرگردان شدن، گم شدن، بی‌هدف گشتن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

بدون هدف یا مسیر مشخصی در اطراف حرکت کردن؛ سرگردان بودن، گم شدن.

  • Die Kinder irrten im Wald herum.بچه‌ها در جنگل سرگردان بودند.
  • Er irrte nach dem Unfall herum, ohne zu wissen, wo er war.او پس از تصادف سرگردان بود و نمی‌دانست کجاست.