auskönnen

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌkœnən/

Worttrennung: aus·kön·nen

فعل

توانستن رفتن، قادر بودن به ترک مکانی

Bedeutungen

1 ohne Objekt / mit + Dativ

قادر بودن به ترک کردن یا رفتن از مکانی، به خصوص در شرایط دشوار یا ناخوشایند.

Er konnte die unangenehme Situation nicht länger ertragen und ging einfach aus.او دیگر نتوانست وضعیت ناخوشایند را تحمل کند و به سادگی رفت.
Nach dem Streit konnte sie nicht mehr mit ihm ausgehen.پس از مشاجره، او دیگر نتوانست با او بیرون برود.