aufkündigen
فسخ کردن، خاتمه دادن (قرارداد یا رابطه)
Bedeutungen
1
Akkusativ (jemanden / etwas aufkündigen)
یک قرارداد، اجارهنامه، عضویت یا رابطه را رسماً پایان دادن.
- Wir müssen unseren Mietvertrag fristgerecht aufkündigen.ما باید قرارداد اجاره خود را به موقع فسخ کنیم.
- Nach vielen Jahren hat sie die Mitgliedschaft im Sportverein aufgekündigt.پس از سالها، او عضویت خود را در باشگاه ورزشی لغو کرد.