herauskönnen

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌkœnən/

Worttrennung: her·aus·kön·nen

فعل

توانستن خارج شدن، امکان خروج داشتن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

توانایی یا اجازه خروج از مکانی (به سمت گوینده یا در جهت او) را داشتن.

Kannst du bitte die Tür öffnen, damit ich herauskönnen?می‌توانی لطفا در را باز کنی تا من بتوانم بیرون بیایم؟
Der Hund konnte nicht aus dem Garten heraus.سگ نتوانست از باغ بیرون بیاید.