einkapseln

Aussprache: /ˈaɪnˌkapsl̩n/

Worttrennung: ein·kap·seln

فعل

کپسوله کردن، در بر گرفتن، محصور کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas einkapseln)

چیزی را در یک کپسول یا پوشش محافظ قرار دادن.

Das Medikament wird in kleinen Kügelchen eingekapselt.دارو در گلوله‌های کوچک کپسوله می‌شود.
Die Zelle kapselt den Fremdkörper ein.سلول جسم خارجی را در بر می‌گیرد (محصور می‌کند).

2 sich (Akkusativ) (sich einkapseln)

(بازتابی) خود را از محیط اطراف جدا کردن، در خود فرو رفتن، منزوی شدن.

Er kapselte sich nach dem Vorfall völlig ein.او پس از حادثه کاملاً در خود فرو رفت.
Sie kapselte sich von der Außenwelt ab.او خود را از دنیای بیرون جدا کرد.