keulen

Aussprache: /ˈkɔɪ̯lən/

Wortzerlegung: keu·len

فعل

(به دلیل بیماری) کشتار جمعی دام‌ها؛ (عامیانه، وقیحانه) خودارضایی کردن (معمولاً مرد)

Bedeutungen

1 Akkusativ

با چماق یا شیء سنگین دیگری ضربه زدن (معمولاً به حیوانات).

Der Jäger keulte das verletzte Tier.شکارچی حیوان زخمی را با چماق زد.
Früher keulte man Fische, um sie zu betäuben.قبلاً ماهی‌ها را با چماق می‌زدند تا بیهوش شوند.

2 gegen + Akkusativ

به شدت و بی‌رحمانه از کسی یا چیزی انتقاد کردن (محاوره).

Die Presse keulte gegen die neue Regierung.مطبوعات به شدت علیه دولت جدید انتقاد کردند.
Er keulte in seiner Rede gegen die Korruption.او در سخنرانی خود به شدت علیه فساد انتقاد کرد.