klügeln

Aussprache: /ˈklyːɡl̩n/
Worttrennung: klü·geln
فعل

با دقت و ظرافت زیاد (اغلب بیش از حد پیچیده) اندیشیدن، فکر کردن

Beispiele

  • […] ein Schwätzer und Verwässerer, ohne ein einziges Fünkchen des wahren Dichters, der nicht ''klügelt,'' sondern mit dem Ungestüm und der Sinnlichkeit des Wahnsinns zu sprechen wagt.[...] یک پرحرف و کم‌مایه، بدون ذره‌ای از شاعر واقعی، که ""فکر و تدبیر"" نمی‌کند، بلکه با شور و احساسات جنون‌آمیز سخن می‌گوید.

Bedeutungen

1 intransitiv, oft mit über + Akkusativ oder an + Dativ

زیاد فکر کردن، مغز خود را به کار انداختن، با زیرکی اندیشیدن (اغلب با اشاره به بیش از حد فکر کردن)

  • Er klügelte lange über die beste Strategie nach.او مدت‌ها درباره بهترین استراتژی فکر کرد.
  • Sie klügelte an einer neuen Erfindung.او روی یک اختراع جدید کار می‌کرد/فکر می‌کرد.