ankleiden

Aussprache: /ˈanˌklaɪ̯dn̩/
Worttrennung: an·klei·den
فعل

لباس پوشاندن (به تن کردن)، آراستن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas ankleiden)

به شخص دیگری لباس پوشاندن؛ لباس بر تن کسی کردن.

  • Die Mutter kleidete ihr Baby sorgfältig an.مادر نوزادش را با دقت لباس پوشاند.
  • Der Schauspieler wurde für die Rolle angekleidet.بازیگر برای نقش لباس پوشانده شد.
2 sich (Akkusativ) (sich ankleiden)

لباس به تن کردن (برای خود)؛ پوشیدن لباس.

  • Er kleidete sich elegant für die Feier an.او برای جشن لباس شیکی به تن کرد.
  • Sie kleidet sich gerne in bequemen Hosen.او دوست دارد شلوارهای راحت بپوشد.