kleinlaut

Aussprache: /ˈklaɪ̯nˌlaʊ̯t/

Wortzerlegung: klein·laut

صفت

(صفت) ساکت و محتاط، خجالت‌زده، شرمنده

Beispiele

Er gab ''kleinlaut'' zu, dass er wohl einen Fehler gemacht habe.او با خجالت اعتراف کرد که اشتباهی مرتکب شده است.
Nachdem ich ihm die Meinung gesagt hatte, wurde er plötzlich ganz ''kleinlaut'' und stahl sich davon.بعد از اینکه حرفم را به او زدم، ناگهان کاملاً ساکت شد و دزدکی رفت.
Everett begann ''kleinlaut'' einen leisen Anflug von Überheblichkeit zu spüren.اورت با شرمندگی شروع به احساس غرور خفیفی کرد.