festklemmen
گیر کردن، قفل شدن، چفت شدن
Bedeutungen
1
intransitiv (بدون مفعول)
گیر کردن، لای چیزی گیر کردن (خودش).
- Die Tür klemmte fest und ließ sich nicht öffnen.در گیر کرده بود و باز نمیشد.
- Mein Finger klemmte in der Schublade fest.انگشتم در کشو گیر کرد.
2
Akkusativ (jemanden / etwas festklemmen)
محکم کردن، گیر دادن، بستن (چیزی را).
- Er klemmte das Dokument unter den Arm.او سند را زیر بغلش محکم کرد.
- Bitte klemme die Akten nicht so fest zusammen.لطفاً پروندهها را اینقدر محکم به هم فشار نده.
3
sich an + Dativ / in + Dativ
خود را محکم کردن، خود را گیر انداختن.
- Sie klammerte sich an den Felsen, um nicht abzustürzen.او برای نیفتادن، خود را به صخره چسباند.
- Der Dieb klemmte sich in der Menge fest.سارق خود را در میان جمعیت جا داد و محکم کرد.