klieben

Aussprache: /ˈkliːbn̩/
Wortzerlegung: klie·ben
فعل

هیزم شکافتن، دو نیم کردن، شکافتن

Bedeutungen

1 etwas (Akkusativ) klieben

تنه چوب، سنگ یا اشیاء سخت را با ابزار تیز به دو یا چند قسمت شکافتن و تقسیم کردن

  • Der Holzfäller klob den Baumstamm mit einer Axt.هیزم‌شکن تنه درخت را با تبر شکافت.
  • Man kann einen Diamanten nur entlang seiner Spaltflächen klieben.یک الماس را فقط می‌توان در امتداد سطوح شکاف آن شکافت.