klingeln

Aussprache: /ˈklɪŋl̩n/
Wortzerlegung: klin·geln
فعل

زنگ زدن (در)، به صدا درآوردن زنگ

Beispiele

  • Der Mann ''klingelte'' bei der Frau, und sie öffnete ihm daraufhin die Tür.آن مرد زنگ خانه زن را زد و او در نتیجه در را برایش باز کرد.
  • Es hat ''geklingelt,'' willst du nicht schauen, wer da ist?زنگ خورد، نمی‌خواهی ببینی کیست؟
  • Es ''klingelt,'' willst du nicht drangehen?زنگ می‌خورد، نمی‌خواهی جواب بدهی؟
  • Lass uns doch an der Rezeption mal ''klingeln,'' vielleicht ist ja doch jemand da.بیا در پذیرش زنگ بزنیم، شاید کسی آنجا باشد.

Bedeutungen

1 (intransitiv)

صدای زنگ را شنیدن یا به صدا درآوردن (تلفن، در، ساعت).

  • Das Telefon klingelt.تلفن زنگ می‌زند.
  • Jemand hat an der Tür geklingelt.کسی زنگ در را زد.
2 (intransitiv, im Ohr)

(گوش) سوت کشیدن، وزوز کردن.

  • Nach dem lauten Konzert klingelten ihm die Ohren.بعد از کنسرت پر سر و صدا، گوش‌هایش سوت می‌کشید.
  • Mir klingelt es noch vom Knall im Ohr.گوشم هنوز از صدای انفجار وزوز می‌کند.