niederknallen

Aussprache: /ˈniːdɐˌknaln̩/

Worttrennung: nie·der·knal·len

فعل

با گلوله کشتن، پایین آوردن با شلیک

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

به سرعت و با صدای بلند به زمین افتادن یا سقوط کردن (اغلب به دلیل ضربه یا شوک ناگهانی).

Der Betrunkene knallte nach dem Stolpern auf den Boden nieder.مرد مست پس از زمین خوردن، با صدای بلندی به زمین افتاد.
Die alte Vase fiel vom Tisch und knallte nieder.گلدان قدیمی از روی میز افتاد و با صدا به زمین خورد.

2 Akkusativ (jemanden / etwas niederknallen)

کسی را با شلیک گلوله کشتن یا به زمین انداختن (معمولاً با خشونت و به صورت ناگهانی).

Der Räuber knallte den Wächter nieder und flüchtete.راهزن نگهبان را با شلیک گلوله از پا درآورد و فرار کرد.
Im Film knallte der Bösewicht den Helden nieder.در فیلم، شخصیت شرور قهرمان را با شلیک گلوله از پا درآورد.