knauben

Aussprache: /ˈknaʊ̯bn̩/
Wortzerlegung: knau·ben
فعل

فشردن، له کردن، ورز دادن، کوبیدن، پرس کردن؛ چنگ زدن، قاپیدن

Bedeutungen

1 Akkusativ

جویدن، گاز زدن (به صورت غیررسمی یا گویشی، معمولاً چیزی سفت).

  • Der Hund knaubte an seinem Knochen.سگ استخوانش را می‌جوید.
  • Sie knaubte nervös an ihren Fingernägeln.او با عصبانیت ناخن‌هایش را می‌جوید.