knaupeln
با دهان کوچک جویدن، ریز ریز خوردن؛ به سختی پیش رفتن، تقلا کردن
Beispiele
- Es war einmal ein Eichhoͤrnchen, das ſaß auf einer Tanne, und die Tanne hatte fuͤnf Reihen von Aeſten, eine uͤber der anderen; und ganz oben auf dem Knauf der Tanne ſaß das Eichhoͤrnchen und ''knaupelte'' froͤhlich an ſeinen Nuͤſſen.“ [1864]روزی بود یک سنجاب که روی یک کاج نشسته بود و کاج پنج ردیف شاخه داشت، یکی بالای دیگری؛ و درست بالای نوک کاج سنجاب نشسته بود و شادمان به آجیلش ریز ریز می‌خورد.
Bedeutungen
1
an + Dativ
چیزی سفت یا استخوان را با سختی و آهسته جویدن یا خوردن
- Der Hund knaupelt genüsslich an einem großen Knochen.سگ با لذت مشغول جویدن یک استخوان بزرگ است.
- Sie knaupelte lange an dem trockenen Brot, bis es weich wurde.او مدت زیادی نان خشک را با سختی می‌جوید تا نرم شود.