kneissen

فشردن و خرد کردن چیزی با دندان‌ها، اغلب با صدایی مشخص؛ معمولاً برای توصیف عمل جویدن غذاهای سفت یا فشردن دندان‌ها از روی درد یا خشم به کار می‌رود.

• Er musste auf sein eigenes Fleisch kneißen, um den Schmerz zu ertragen.او مجبور بود گوشت خود را با دندان بفشارد تا درد را تحمل کند.
• Die Ratte kneißte unaufhörlich an den Kabeln, bis sie durchtrennt waren.موش به طور مداوم کابل‌ها را با دندان می‌جوید تا زمانی که بریده شدند.

ناله کردن یا صدا دادن با دهان بسته از درد شدید، ناراحتی یا خشم فروخورده.

• Sie kniff sich in die Lippe und musste sich beherrschen, nicht laut aufzuschreien.او لبش را با دندان فشرد و مجبور شد خود را کنترل کند تا فریاد نکشد.
• Der Patient kneißte vor Schmerz, während der Arzt die Wunde untersuchte.بیمار در حالی که پزشک زخم را معاینه می‌کرد، از درد ناله می‌کرد.