wegknicken

ناگهان خم شدن، تا شدن یا پیچ خوردن، به خصوص در مورد اندام‌های بدن (مانند مچ پا، زانو) یا اشیاء نازک.

• Ihr Bein knickte beim Laufen weg und sie stürzte.پایش هنگام دویدن پیچ خورد و او افتاد.
• Der Stiel der Blume ist weggeknickt.ساقه گل خم شده است.

از حال رفتن، غش کردن، از پا افتادن.

• Vor Schreck knickte sie weg.او از ترس از حال رفت.
• Nach dem langen Marsch sind viele Soldaten weggeknickt.پس از راهپیمایی طولانی، بسیاری از سربازان از پا افتادند.