abkommandieren

Aussprache: /apkɔmanˈdiːrən/

Worttrennung: ab·kom·man·die·ren

فعل

اعزام کردن / مأمور کردن (معمولاً برای انجام وظیفه)

Bedeutungen

1 Akkusativ + zu + Dativ / nach + Dativ (کسی را به جایی مأمور کردن)

کسی را برای انجام وظیفه‌ای خاص به مکانی دیگر فرستادن یا از گروهی جدا کردن (اغلب در زمینه نظامی یا کاری).

Er wurde zu einer wichtigen Mission ins Ausland abkommandiert.او برای یک مأموریت مهم به خارج از کشور اعزام شد.
Mehrere Soldaten wurden zur Grenzsicherung abkommandiert.چند سرباز برای تأمین امنیت مرز مأمور شدند.