konjugierbar

صرف‌پذیر (دستوری)

Beispiele

• Sie sind nur dann nicht ''konjugierbar'', wenn man sofort eine terminologische bzw. kategoriale Grenze errichtet und sagt, dass das Verb, wenn es als Partizip dekliniert wird, eben kein Verb mehr, sondern ein Adjektiv ist und dass das Adjektiv, wenn es konjugiert wird, kein Adjektiv mehr ist, sondern ein Verb.فقط در صورتی که بلافاصله یک مرز اصطلاحی یا مقوله‌ای ایجاد کنیم و بگوییم که فعل، وقتی به صورت اسم مفعول صرف می‌شود، دیگر فعل نیست بلکه صفت است و صفت، وقتی صرف می‌شود، دیگر صفت نیست بلکه فعل است، قابل صرف نیستند.
• Konjugation ist die Formenbildung von Verben. Verben bilden die einzige ''konjugierbare'' Wortart im Deutschen. Mit konjugierten Verben werden in der deutschen Sprache die Eigenschaften Person, Numerus, Tempus, Genus verbi und Modus ausgedrückt.صرف، شکل‌دهی افعال است. افعال تنها دسته واژگانی صرف‌پذیر در زبان آلمانی هستند. با افعال صرف‌شده، ویژگی‌های شخص، شمار، زمان، وجه معلوم و مجهول و وجه در زبان آلمانی بیان می‌شوند.
• Wortarten werden danach klassifiziert, ob sie flektierbar (d. h. deklinierbar, ''konjugierbar'', komparierbar) oder nicht-flektierbar sind.دسته‌های واژگان بر اساس اینکه قابل صرف (یعنی صرف دستوری، قابل صرف، قابل مقایسه) هستند یا نه، طبقه‌بندی می‌شوند.
• Im Einzelnen wird zwischen ''konjugierbar''/nicht ''konjugierbar,'' komparierbar/nicht komparierbar und deklinierbar/nicht deklinierbar unterschieden.به طور خاص، بین قابل صرف/غیرقابل صرف، قابل مقایسه/غیرقابل مقایسه و صرف‌پذیر/غیرصرف‌پذیر تمایز قائل می‌شوند.