konstatieren

Aussprache: /kɔnstaˈtiːʁən/
Wortzerlegung: kon·sta·tie·ren
فعل

تشخیص دادن / متوجه شدن / بیان کردن (یک واقعیت)

Beispiele

  • Er sagte es nicht grad’ heraus, aber Nachrichten über die Vergrößerung des „schwarzen Punktes“ teilte er immer leuchtenden Auges mit; die hier und da, leider immer spärlicher werdenden Friedensaussichten hingegen ''konstatierte'' er stets mit einer gewissen Niedergeschlagenheit.او آن را مستقیماً به زبان نیاورد، اما اخبار مربوط به بزرگ شدن «نقطه سیاه» را همیشه با چشمان درخشان می‌گفت؛ در مقابل، چشم‌اندازهای صلح که اینجا و آنجا به ندرت دیده می‌شدند را همیشه با نوعی ناامیدی بیان می‌کرد.

Bedeutungen

1 Akkusativ (oder dass-Satz)

تصدیق کردن، اظهار کردن، ثابت کردن، مشاهده کردن (یک واقعیت یا وضعیت).

  • Der Arzt konstatierte den Tod des Patienten.پزشک مرگ بیمار را تأیید کرد.
  • Man konnte konstatieren, dass die Maßnahmen erfolgreich waren.می‌شد مشاهده کرد که اقدامات موفقیت‌آمیز بودند.