auskotzen

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌkɔtsn̩/
Worttrennung: aus·kot·zen
فعل

بالا آوردن، استفراغ کردن، دل خالی کردن

Bedeutungen

1 sich (Akkusativ) (sich auskotzen)

استفراغ کردن، بالا آوردن (بسیار عامیانه و رکیک).

  • Nach dem Fest hat er sich die ganze Nacht über ausgekotzt.بعد از جشن، او تمام شب را بالا آورد.
  • Er hat zu viel getrunken und musste sich auskotzen.او زیاد نوشیده بود و مجبور شد استفراغ کند.
2 sich (bei jmdm. über etw.)

دل خالی کردن، تمام ناراحتی‌ها، عصبانیت‌ها یا مشکلات را با کسی در میان گذاشتن (عامیانه).

  • Ich muss mich mal bei dir auskotzen, mein Chef hat mich schon wieder angeschrien.باید یه کم پیشت دل خالی کنم، رئیسم دوباره سرم داد زد.
  • Sie hat sich bei ihrer Freundin über ihren Freund ausgekotzt.او پیش دوستش از دست دوست پسرش گله کرد.