ineinanderkrachen

Aussprache: /ɪnʔaɪ̯ˈnandɐˌkʁaxn̩/

Worttrennung: in·ein·an·der·kra·chen

فعل

به هم کوبیدن، با شدت به هم برخورد کردن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

دو یا چند چیز (معمولاً وسایل نقلیه یا اشیاء) با شدت به یکدیگر برخورد کنند و آسیب ببینند؛ تصادف کردن.

Zwei Autos sind auf der Autobahn ineinandergekracht.دو خودرو در بزرگراه با هم تصادف کردند.
Die beiden Flugzeuge krachten in der Luft ineinander.دو هواپیما در هوا با هم برخورد کردند.