krankmachen

Aussprache: /ˈkʁaŋkˌmaxn̩/
Wortzerlegung: krank·ma·chen
فعل

بیمار کردن؛ خود را به مریضی زدن (مرخصی بی‌مورد گرفتن)

Beispiele

  • Die krankmachende Situation sei den Vertretern der Beklagten bekannt gewesen.وضعیت «بیماری‌زا» برای نمایندگان خوانده شناخته شده بود.

Bedeutungen

1 Akkusativ

بیمار کردن، مریض کردن (از نظر جسمی یا روحی).

  • Das schlechte Essen hat ihn krankgemacht.غذای بد او را بیمار کرد.
  • Seine ständige Kritik macht mich wirklich krank.انتقادهای مداوم او واقعاً مرا آزار می‌دهد.
2 intransitiv

خود را به مریضی زدن / مرخصی استعلاجی دروغین گرفتن (عامیانه).

  • Er hat am Montag einfach krankgemacht, um zu Hause zu bleiben.او روز دوشنبه به دروغ خود را به مریضی زد تا خانه بماند.
  • Viele Mitarbeiter machen krank, wenn das Betriebsklima schlecht ist.خیلی از کارمندان وقتی جو کاری بد باشد، مرخصی استعلاجی بی‌مورد می‌گیرند.