aufkratzen

Aussprache: /ˈaʊ̯fkʁat͡sən/

Worttrennung: auf·krat·zen

فعل

خراشیدن، خراش دادن، باز کردن (زخم)

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas aufkratzen)

(پوست، زخم) را با ناخن یا چیز تیز خراشیدن و باز کردن.

Das Kind hat sich beim Spielen das Knie aufgekratzt.بچه هنگام بازی زانویش را خراشید.
Hör auf, an der Wunde aufzukratzen!دست از خاراندن زخم بردار!

2 Akkusativ (jemanden / etwas aufkratzen)

(مجازی) یک موضوع قدیمی یا دردناک را دوباره مطرح کردن یا باز کردن.

Mit seinen Fragen kratzte er alte Wunden wieder auf.او با سوالاتش زخم‌های کهنه را دوباره باز کرد.
Diese Erinnerung kratzt an meiner alten Trauer auf.این خاطره غم قدیمی مرا دوباره زنده کرد.