herauskriechen

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌkriːçn̩/
Worttrennung: her·aus·krie·chen
فعل

به بیرون خزیدن (به سمت گوینده)

Bedeutungen

1 aus + Dativ (aus etwas herauskriechen)

با خزیدن یا سینه خیز رفتن از مکانی خارج شدن، با تمرکز بر حرکت به سمت مکان گوینده یا مکانی که در دید اوست.

  • Der kleine Hund kroch aus seinem Versteck unter dem Sofa heraus.سگ کوچک از مخفیگاهش زیر مبل بیرون خزید.
  • Nachdem die Gefahr vorbei war, krochen die Kinder vorsichtig aus dem Keller heraus.پس از اینکه خطر رفع شد، بچه‌ها با احتیاط از زیرزمین بیرون خزیدند.