unterkriegen

Aussprache: /ˈʊntɐˌkriːɡn̩/
Worttrennung: un·ter·krie·gen
فعل

شکست دادن، تسلیم کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas unterkriegen)

کسی را شکست دادن یا از نظر روحی تضعیف کردن، به طوری که دیگر نتواند مقاومت کند یا ادامه دهد.

  • Der starke Gegner hat ihn schnell untergekriegt.حریف قدرتمند او را به سرعت شکست داد.
  • Lass dich nicht von den Schwierigkeiten unterkriegen!اجازه نده سختی‌ها تو را از پا دربیاورند!