lächeln

Aussprache: /ˈlɛçl̩n/
Worttrennung: lä·cheln
فعل

لبخند زدن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

لبخند زدن، تبسم کردن (نشان دادن شادی، رضایت یا مهربانی).

  • Sie lächelte freundlich, als sie ihn sah.او با دیدن او، دوستانه لبخند زد.
  • Das Baby lächelte im Schlaf.نوزاد در خواب لبخند می‌زد.