weglaufen

Aussprache: /ˈvɛkˌlaʊ̯fən/
Worttrennung: weg·lau·fen
فعل

فرار کردن، شانه خالی کردن از مسئولیت

Bedeutungen

1 von + Dativ / aus + Dativ

با دویدن از یک مکان یا شخص دور شدن؛ فرار کردن.

  • Das Kind lief vor dem Hund weg.بچه از سگ فرار کرد.
  • Er lief aus dem Haus und kam nicht mehr zurück.او از خانه فرار کرد و دیگر برنگشت.
2 vor + Dativ (vor jemandem / etwas weglaufen)

به صورت مجازی، فرار کردن از مشکلات، مسئولیت‌ها یا موقعیت‌های ناخوشایند.

  • Man kann vor seinen Problemen nicht einfach weglaufen.انسان نمی‌تواند به سادگی از مشکلاتش فرار کند.
  • Sie lief vor der Verantwortung für ihre Fehler weg.او از مسئولیت اشتباهاتش شانه خالی کرد.