auslöschen
خاموش کردن (آتش، نور)، از بین بردن، محو کردن
Bedeutungen
1
Akkusativ (jemanden / etwas auslöschen)
چیزی را که میسوزد یا روشن است، متوقف کردن؛ خاموش کردن آتش یا نور.
- Er löschte die Kerze aus.او شمع را خاموش کرد.
- Die Feuerwehr löschte das Feuer schnell aus.آتشنشانی آتش را به سرعت خاموش کرد.
2
Akkusativ (jemanden / etwas auslöschen)
چیزی را کاملاً از بین بردن، محو کردن یا نابود کردن؛ به طوری که دیگر وجود نداشته باشد.
- Die Erinnerung an das Ereignis wurde langsam ausgelöscht.خاطره آن رویداد به آرامی محو شد.
- Die Stadt versuchte, die Spuren des Krieges auszulöschen.شهر تلاش کرد تا آثار جنگ را از بین ببرد.