zulachen

Aussprache: /ˈtsuːˌlaxn̩/

Worttrennung: zu·la·chen

فعل

با خنده به کسی نگاه کردن، لبخند زدن به کسی

Bedeutungen

1 Dativ (jemandem / einer Sache)

با حالتی از شادی یا مهربانی به سمت کسی خندیدن یا لبخند زدن.

Das Baby lachte seiner Mutter fröhlich zu.نوزاد با شادی به مادرش لبخند زد.
Er sah sie an und lachte ihr bedeutungsvoll zu.او به او نگاه کرد و با معنی‌داری به او لبخند زد.