alleinlassen

Aussprache: /aˈlaɪ̯nˌlasn̩/

Worttrennung: al·lein·las·sen

فعل

تنها گذاشتن، رها کردن بدون کمک

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas alleinlassen)

کسی را بدون مراقبت، همراهی یا کمک در جایی تنها گذاشتن.

Lass das Kind nicht allein im Zimmer.کودک را در اتاق تنها نگذار.
Er hat seine Familie in einer schwierigen Zeit alleingelassen.او خانواده‌اش را در زمان سختی تنها گذاشت.

2 Akkusativ + mit + Dativ

کسی را در موقعیت یا مشکلی بدون پشتیبانی رها کردن.

Man kann ihn mit seinen Problemen nicht alleinlassen.نمی‌توان او را با مشکلاتش تنها گذاشت.
Sie wurde mit der gesamten Verantwortung alleingelassen.او را با تمام مسئولیت تنها گذاشتند.