draufloslaufen

Aussprache: /ˈdraʊ̯floːsˌlaʊ̯fn̩/

Worttrennung: drauf·los·lau·fen

فعل

راه افتادن، دویدن، شروع کردن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

شروع به دویدن یا راه رفتن به صورت ناگهانی، بدون فکر، بدون تردید یا بدون داشتن مقصد مشخص.

Nach dem Weckruf lief er einfach drauflos.بعد از زنگ بیدارباش، او به سادگی راه افتاد و دوید.
Sie hörte auf zu reden und lief drauflos, ohne zu wissen, wohin.او صحبتش را قطع کرد و بدون اینکه بداند کجا می‌رود، راه افتاد.