zusammenleben

Aussprache: /t͡suˈzamənˌleːbn̩/
Worttrennung: zu·sam·men·le·ben
فعل

با هم زندگی کردن، هم‌خانه بودن

Bedeutungen

1 (mit + Dativ) (mit jemandem zusammenleben)

با فردی دیگر (به عنوان زوج یا هم‌خانه‌ای) در یک واحد مسکونی یا جامعه زندگی کردن.

  • Sie leben seit fünf Jahren glücklich zusammen.آنها پنج سال است که خوشبختانه با هم زندگی می‌کنند.
  • Er lebte mit seinen Eltern zusammen, bis er eine eigene Wohnung fand.او با والدینش زندگی می‌کرد تا زمانی که آپارتمان خودش را پیدا کرد.