legirten

به صورت صفت مفعولی (Partizip II) به معنای فلزی که با یک یا چند فلز دیگر یا نافلز ترکیب شده تا خواص جدیدی به آن داده شود.

• Das legierte Stahlgehäuse bot eine erhöhte Korrosionsbeständigkeit.محفظه فولادی آلیاژ شده، مقاومت بالاتری در برابر خوردگی ارائه می‌داد.
• Die legierten Metalle wurden für die Herstellung von Hochleistungskomponenten in der Luftfahrtindustrie verwendet.فلزات آلیاژ شده برای ساخت قطعات با کارایی بالا در صنایع هوافضا استفاده می‌شدند.