anlehnen

Aussprache: /ˈanˌleːnən/
Worttrennung: an·leh·nen
فعل

تکیه دادن، متمایل کردن، به دیوار چسباندن (به صورت کج)

Bedeutungen

1 Akkusativ + an + Akkusativ

چیزی را به چیزی تکیه دادن (گذرا)، به صورت مایل یا کج قرار دادن.

  • Er lehnte die Leiter an die Wand an.او نردبان را به دیوار تکیه داد.
  • Sie lehnte ihren Regenschirm an den Tisch an.او چترش را به میز تکیه داد.
2 sich + an + Akkusativ

به چیزی تکیه کردن (انعکاسی)، خود را به چیزی متمایل کردن.

  • Er lehnte sich an die Tür an und wartete.او به در تکیه داد و منتظر ماند.
  • Die Kinder lehnten sich an ihre Mutter an.بچه‌ها به مادرشان تکیه دادند.