aufleuchten

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌlɔɪ̯çtn̩/
Worttrennung: auf·leuch·ten
فعل

درخشیدن، سوسو زدن، روشن شدن ناگهانی

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

ناگهان روشن شدن؛ درخشیدن؛ نور افکندن.

  • Plötzlich leuchtete ein Licht am Himmel auf.ناگهان نوری در آسمان روشن شد.
  • Die Sterne leuchteten in der klaren Nacht auf.ستارگان در شب صاف می‌درخشیدند.
2 jemandem etwas leuchtet auf

(مجازی) ناگهان روشن شدن (یک ایده یا فکر)؛ به ذهن خطور کردن.

  • Da leuchtete ihm eine Idee auf.ناگهان ایده‌ای به ذهنش خطور کرد.
  • Vor seinen Augen leuchtete die Lösung des Problems auf.راه حل مشکل در برابر چشمانش روشن شد.