herbeilassen

به صورت رسمی یا کتابی، افتخار دادن، منت گذاشتن یا تنزل دادن خود برای انجام کاری که پایین‌تر از شأن فرد تلقی می‌شود (استفاده انعکاسی).

• Er ließ sich nicht herbei, mit solchen Leuten zu sprechen.او افتخار نداد که با چنین افرادی صحبت کند.
• Sie wollte sich nicht herablassen, ihm zu helfen.او نمی‌خواست خود را پایین بیاورد که به او کمک کند.

به صورت قدیمی یا نادر، به کسی یا حیوانی اجازه دادن که به جایی نزدیک شود یا به آنجا بیاید.

• Der König ließ den Bittsteller herbei.پادشاه به درخواست کننده اجازه نزدیک شدن داد.
• Sie ließ das Pferd zu sich herbei.او به اسب اجازه داد به او نزدیک شود.