herauflassen

Aussprache: /ˌhɛʁaʊ̯fˈlasən/
Worttrennung: her·auf·las·sen
فعل

اجازه بالا آمدن دادن (به سمت گوینده)

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas herauflassen)

به کسی که در طبقه یا مکان پایین‌تر قرار دارد، اجازه دادن که به سمت بالا و به جایی که گوینده حضور دارد بیاید.

  • Kannst du bitte die Tür herauflassen, damit ich hochkomme?می‌توانی لطفاً در را باز بگذاری تا من بالا بیایم؟
  • Der Vater ließ seinen Sohn aus dem Keller herauf.پدر به پسرش اجازه داد از زیرزمین بالا بیاید.