hochlaufen

Aussprache: /ˈhoːxˌlaʊ̯fn̩/

Worttrennung: hoch·lau·fen

فعل

بالا دویدن، از پله بالا رفتن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

با دویدن یا تند راه رفتن به سمت بالا (مانند پله‌ها، تپه یا کوه) حرکت کردن.

Er lief die Treppen hoch, um schnell oben zu sein.او از پله‌ها بالا دوید تا سریع به بالا برسد.
Die Kinder liefen den Hügel hoch und riefen vor Freude.بچه‌ها با فریاد شادی از تپه بالا دویدند.